Tentoonstellingen aanmelden

“Ik koos het beroep kunstenaar om een aardiger en wijzer mens te kunnen worden.” – 10 vragen aan Emo Verkerk
Marina de Vries

Hoofdredacteur

  • 1 jaar geleden
  • Recensie
  • Beeldende kunst

Vanwege het 30-jarig jubileum biedt Museumtijdschrift in samenwerking met We Like Art vier kunstwerken te koop aan. Als vierde en laatste te koop: de litho ‘Joseph Roth aan de Seine’ uit 1999 van Emo Verkerk.

Je woont en werkt al 24 jaar in ‘marinestad’ Den Helder, hoe ben je daar beland?
“Een belangrijk argument destijds was financieel: ik had een groter huis nodig en werkruimte. Den Helder is nog altijd de goedkoopste stad van Nederland. Wat meespeelde: mijn toenmalige galerie, Art & Project, zat in de buurt, in Slootdorp. En ik ben opgegroeid aan zee, daar blijf je altijd een hang naar houden. Soms kijk ik ’s avonds een half uur uit over zee. Prettige bijkomstigheid: veel kunst is hier niet, ik werk graag in de luwte.”

Op welk uur van de dag werk je het best?
“Eigenlijk toch wel tussen 4 uur en half 7 ’s-middags. Dan wordt de druk om te presteren groter. Voordat de dag voorbij is moet er wel iets staan. En ik word impulsiever, vaak met verrassend resultaat.”

Het atelier van Emo Verkerk

Portret van Tony Hillerman

Wat doe je als eerste in je atelier om in de juiste stemming te komen?
Stilte. Dan: “Ik zou niet weten of ik daar een speciaal ritueel voor heb. Soms kijk ik eerst of er e-mail is, maar zeker niet altijd. Ik ga niet de vloer vegen, heb thuis al koffie gehad. Ik ga gewoon door waar ik de vorige dag ben gebleven. Soms is dat kijken. Als een werk voltooid is, zit ik wel vier dagen te kijken of het wat voorstelt. Die tijd heb ik ook nodig om een mentale aanloop te maken naar een volgend werk.”

Je hebt een blauwe maandag filosofie gestudeerd, wilde timmerman worden, maar bent uiteindelijk kunstenaar geworden. Bevalt dat?
“Pff, lastige vraag. Toen ik jong was, dacht ik ‘dit is een mooi beroep’, omdat je als kunstenaar via zelfonderzoek en andere studie ook je eigen persoonlijkheid kunt ontwikkelen en zo een aardiger en wijzer iemand kunt worden. Maar of je wilt of niet, dat uitgangspunt raakt gaandeweg geperverteerd door de competitie in de kunstwereld. Anders dan een timmerman wordt een kunstenaar gekweld door de vraag of je iets hebt bereikt. Dat is moeilijk, vind ik.”

Portret van Tony Hillerman

In feite ben je ook timmerman geworden, want je hebt een heel eigen stijl tussen knutselen en schilderen in. Hoe heb je die ontdekt?
“Eigenlijk ben ik autodidact. Ik ging weliswaar naar Ateliers ‘63, een kunstopleiding destijds gevestigd in Haarlem. Maar daar heb ik nooit naar model leren tekenen of met verf leren omgaan. Door gebrek aan kennis moest ik alles uitvinden. Ik werk nog altijd volkomen intuïtief. Bij het portret van Tony Hillerman, een Amerikaanse detectiveschrijver met veel begrip voor de cultuur van de Navajo’s, begon ik gewoon te schilderen op doek met een hemel van lucht. Vervolgens heb ik die lucht weggesneden, er lucht uit een schilderij van mijn schoonmoeder overheen geplakt, het doek op hout gezet, daar weer een deel van weggesneden. Soms neemt een schilderij wel vijf of zes gedaantes aan. Net zo lang tot het karakter klopt.”

Emo Verkerk, litho ‘Joseph Roth aan de Seine’

Voor het 30-jarig jubileum van Museumtijdschrift is de litho ‘ Joseph Roth aan de Seine’ te koop. Wie is Joseph Roth?
“Het korte antwoord: een journalist en vooral schrijver uit Galicië, tegenwoordig de Oekraïne. Roth kwam in Wenen terecht en maakte het einde van de dubbelmonarchie mee. Zijn thematiek is de rampspoed na de Eerste Wereldoorlog, hij voorzag al vroeg de opkomst van het naziregime. Een groot schrijver. Zeer empathisch en sociaal geëngageerd.”

Verftubes

Waarom heb je hem op deze manier geportretteerd?
“Als een soort zwerver aan de Seine bedoel je? Roth kwam in 1933 als balling in Parijs terecht en raakte aan de drank. Zijn laatste postuum gepubliceerde roman heet Die Legende vom heiligen Trinker, een geweldig, indrukwekkend boek.”

Je hebt een sterke voorkeur voor uitzonderlijke schrijvers als Edgar Allan Poe, Truman Capote, Samuel Beckett, portretteer je ze als helden of als underdogs?
“Goede vraag. Ik bewonder ze zeer, maar ze hebben allemaal wel iets. Ze hebben veelal alcoholische trekjes, dat is wel een van de rode draden in mijn werk. Afgezien van een onderzoeksserie gewijd aan Belle van Zuylen heb ik in mijn leven trouwens niet heel veel vrouwen geschilderd. Ik heb meer affiniteit met mannen.”

Elsie Clews Parsons

Je laatste werk gaat over een vrouw, van wie en waarom?
“Elsie Clews Parsons (1875-1941) was een Amerikaanse antropoloog en feminist, ik ben haar gaan schilderen en tegelijk haar biografie gaan lezen. Zij heeft begin twintigste eeuw veel onderzoek gefinancierd en gedaan naar de invloed van de Spaanse cultuur op de indiaanse. Zij vond dat je je gekleurde bril moest afzetten, met open blik naar een ander moet kijken en vooral goed moet luisteren. Dit doek gaat over de ander, in hoeverre kun je een ander echt kennen en uit je eigen kleine universum treden. Dat is voor mij een existentiële vraag.”

Is het af?
“Ik denk het wel. Wat me bevalt: de armoedigheid van de verf en van de kleuren, het mooie contrast tussen het eenvoudige lemen huisje en de uit de rijke Spaanse cultuur afkomstige madonna. Dat moeder en kind is een nieuw thema, vermoed ik, daar zie ik zomaar een hele tentoonstelling mee ontstaan.”

Vanwege het dertigjarig jubileum biedt Museumtijdschrift in samenwerking met We Like Art kunst te koop aan voor een vriendelijke prijs. Nu te koop: de litho ‘Joseph Roth aan de Seine’ uit 1999 van Emo Verkerk, oplage 35. Klik hier voor verdere informatie of bel 038-4673400.

Zie ook ‘het atelier’ in Museumtijdschrift 2018/6.

Werk van Emo Verkerk is te zien op ‘De Meest Eigentijdse Schilderijen Tentoonstelling’, t/m 7 oktober, Dordrechts Museum, Dordrecht; www.dordrechtsmuseum.nl


Reageer op “Ik koos het beroep kunstenaar om een aardiger en wijzer mens te kunnen worden.” – 10 vragen aan Emo Verkerk

Dit veld is verplicht Vul een geldig emailadres in
Dit veld is verplicht

Er zijn 2 reacties op “Ik koos het beroep kunstenaar om een aardiger en wijzer mens te kunnen worden.” – 10 vragen aan Emo Verkerk
  1. bas themans

    Geïnspireerd door je portretten heb ik ook een kleine Spinoza gemaakt – in een uitgedroogde avocadoschil geboetseerd en daar na in brons gegoten – lengte ca. 10 cm. Met vriendelijke groet. Foto /Users/gebruiker/Desktop/Foto op 15-09-19 om 18.03.jpgbijgesloten.