Tentoonstellingen aanmelden

In Memoriam – Lidewijn Reckman (1952 – 2018), eindredacteur Museumtijdschrift

  • 1 maand geleden

Ze was zo gehecht aan Museumtijdschrift, ‘het blaadje’ waaraan ze ruim 24 jaar was verbonden, dat ze niks wilde weten van haar naderende pensioen. Onzin, vond ze het, om op 66-jarige leeftijd te stoppen met werken. Doorgaan is helaas niet gelukt, afgelopen donderdag overleed Lidewijn Reckman op 65-jarige leeftijd.

Geboren in Zenderen en opgegroeid in Almelo als jongste telg uit een gezin met zes kinderen, ging ze na de middelbare school naar Groningen om kunstgeschiedenis te studeren. Met volle teugen genoot ze daar van al wat de jaren zestig aan kunst en cultuur te bieden hadden. Breed was haar belangstelling, van kunst tot films en muziek, en van de madonna’s uit de vroeg-Italiaanse schilderkunst tot de avant-garde. Die brede belangstelling heeft haar sindsdien niet meer verlaten.

Als stagiaire bij de Stichting Vrouwen in de Beeldende Kunst werkte ze mee aan de inmiddels legendarische tentoonstelling ‘Feministische Kunst Internationaal’ (1979/1980) in het Gemeentemuseum Den Haag. Na haar afstuderen werkte ze onder meer voor de stichting Openbaar Kunstbezit en kwam ze in maart 1994 terecht bij Vitrine, nu Museumtijdschrift. Daar vond ze haar plek en werkte ze met ziel en zaligheid aan een voortdurende reeks ‘tentoonstellingen op papier’. Daar vond ook haar andere liefde een plek, namelijk het overdragen van kunst aan een groot publiek. Afkomstig uit een onderwijzersgezin wilde ze de lezers informeren, enthousiasmeren en net zo van kunst laten genieten als zij dat kon. Want kunst moeilijk? Het gaat om nieuwsgierigheid, om het plezier van kijken en ‘kijken kan iedereen’. Als buitengewoon vakkundig eindredacteur maakte ze artikelen nog beter en soepeler leesbaar dan ze al waren.

Toen ze anderhalf jaar geleden ziek werd, werkte ze aanvankelijk door alsof er weinig aan de hand was. Ook dat typeerde Lidewijn: doorgaan, niet zeuren.

Wij zullen haar indrukwekkende hoeveelheid kennis, haar vakbekwaamheid, toewijding en autonome geest zeer missen.

Marina de Vries
Hoofdredacteur Museumtijdschrift


Reageer op In Memoriam – Lidewijn Reckman (1952 – 2018), eindredacteur Museumtijdschrift

Dit veld is verplicht Vul een geldig emailadres in
Dit veld is verplicht

Er zijn 14 reacties op In Memoriam – Lidewijn Reckman (1952 – 2018), eindredacteur Museumtijdschrift
  1. Fred van Hessen

    Ik kende Lidewijn eerst als vriendin van mijn zussen in Almelo, later kwamen wij elkaar in Groningen af en toe tegen. Beiden bevlogen van kunst, vonden we altijd wel iets om grondig en vurig over van mening te verschillen. Mooie tijden, toen ook al.
    Dag Lidewijn, je blijft een hele goede herinnering.

  2. Anne Berk

    Dit bericht komt onverwacht. Ik zag Lidewijn inderdaad nog niet zo lang geleden in het kunstcircuit. Ik ontmoette haar toen ik voor Museumtijdschrift schreef, en ze was een zeer toegewijde eindredacteur, met een grote passie voor en een eigenzinnige kijk op kunst. Gecondoleerd, Anne Berk, recensent, curator, coordinator sculpture network NL

  3. Aernout Hagen

    Ik had haar al lang niet meer gezien. Vroeger schreef ik wel eens wat voor de tijdschriften waarvoor zij werkte. Ze begeleidde me dan op een degelijke en tegelijk hartelijke manier. Zij kwam ook wel eens naar het Rembrandthuis waar ik werk. Dan konden we weer even wat prettige herinneringen terughalen. Ze is veel te vroeg heengegaan.

  4. Bert van Gent

    Als autodidact schilder zit ik al circa 40 jaar in deze wereld en voel mee met het enorme verlies waarmee haar naasten en collega’s en vrienden geconfronteerd worden. Wat had ik deze vrouw een veel gelukkiger einde gegund.

  5. Helen Schretlen

    Ontstellend nieuws. Veel met haar gekletst, buiten, we waren buren in de Rapenburgerstraat. We hadden een klik. Nogmaals, wat een naar bericht en dus niet meer met pensioen, waar ze trouwens tegenop zag!

  6. Wil Njio

    Wat een confrontatie het overlijdensbericht van Lidewijn in het NRC gisteravond. Maar wat een goede, eervolle typering en waardering voor haar.
    Zag haar onmiddellijk voor me doelbewust, luid, stoer, aardig.
    Ze kwam onverwacht langs op het redactie secretariaat van het Museumjournaal. We wisselden van gedachten over het werk. Op de Kunst RAI en Uitmarkt stonden we vaak met onze bladen collegiaal naast elkaar in de tijdschriften hoek.
    Ze woonde net als mijn vriendin Marry de Zwaan NKS/RBK, die Lidewijn ook goed kende, op de Wittenburgergracht. We gniffelden om de opname van Baantjer met De Cock, die daar gemaakt werden.
    We zongen beiden bij het Marco Polokoor van de DNO, ze had wel kritiek op het niveau – ze zong gewoon beter.
    Ook bij culturele uitstapjes kwamen we elkaar tegen. Op het Holland Festival in de Westergasfabriek hadden we levendige discussies met Riet en al hadden we elkaar een tijd niet gezien het gesprek was meteen vertrouwd, informatief en open. Gelachen werd er ook.
    Ze was heel kritisch maar verbond ook.

  7. Marieke Berkers

    Wat een verdrietig bericht!
    Ik heb mijn stage gedaan bij Museumtijdschrift toen het nog Vitrine was en we eerst in Den Haag en daarna aan het Singel zaten. Ze gaf me heel veel kansen en was een kritische en bevlogen begeleider. Ik heb veel van haar geleerd over schrijven, tijdschriften maken en kunst en ook veel fijne momenten gehad tijdens de verschillende etentjes die we organiseerden.

  8. Monica de Lange-Berger

    Verdrietig nieuws!
    Ze was een kritische en warme collega met een scherpe blik en humor. Ik heb goede herinneringen aan onze tijd samen aan het Singel.

  9. Ton Jacobs

    Schokkend!
    Ze was altijd heel gedreven met haar werk / hobby bezig en probeerde anderen hiervoor ook enthousiast te maken.
    Ze was kritisch en had een warm hart.

  10. chris reinewald

    Mooi getypeerd! Na menige perspresentatie in het museum bleek Lidewijn een goede collega die verder keek dan wanen van de dag en ambities van directeurs. Zij was het graag hardgrondig als hartelijk met je oneens.
    Zulke kritiek bereikte het tijdschrift nooit, waarvoor zou je daar lezers mee lastig willen vallen? Verdrietig om zo te verdwijnen.