Tentoonstellingen aanmelden

Renzo Martens maakt van voormalige plantagearbeiders kunstenaars (en geeft ze zo hun eigenwaarde en plantage terug)

  • 2 weken geleden

KIJKTIP | Renzo Martens (1973) is allesbehalve een doorsnee kunstenaar. Niet voor niets studeerde hij politieke wetenschappen én beeldende kunst. Wees hij in zijn eerdere documentaire ‘Episode III: Enjoy Poverty’ al op schrijnende wijze op de verschillen tussen het arme Congo en het rijke westen, in zijn nieuwe documentaire ‘White Cube’ stelt hij wederom de machtsverhoudingen aan de kaak, ook in de kunstwereld.

‘White Cube’ begint op een voormalige palmolieplantage van Unilever in Lusanga, in de Democratische Republiek Congo, en eindigt met een tentoonstelling in een kunstcentrum in New York in 2017, waar de voormalige plantagearbeiders hun sculpturen verkopen: geboetseerde zelfportretten van chocola. Met de opbrengsten kopen de tot kunstenaar getransformeerde plantagearbeiders de voormalige Unilever-plantage terug, beginnen daar hun eigen ecologische plantage en bouwen er een museum, een zogenaamde ‘white cube’ naar ontwerp van de westerse starchitect Rem Koolhaas. Daar start na de filmpremière, die tegelijk in Nederland en in Congo plaatsvindt, een solotentoonstelling van de Ghanese kunstenaar Ibrahim Mahama.
In ‘White Cube’ laat Martens zien dat je met kunst daadwerkelijke veranderingen teweeg kunt brengen. Wie houdt van doordachte geëngageerde kunst zal deze film zeker waarderen.

‘White Cube’ is op 21, 23 en 25 november online te zien tijdens documentairefestival IDFA en draait vanaf 26 november in de bioscoop en bij streamingdienst Picl.

Beeld: Bouw van de ‘white cube’ in Lusanga, filmstill