Cécile Miguel, geboren in Gilly, ontvangt in 1950 de Prix de la Jeune Peinture Française en neemt deel aan een tentoonstelling in Luzern met onder andere werken van Pablo Picasso en Joan Miró. Samen met haar echtgenoot André Miguel, schrijver, dichter en recensent, houdt ze zich aanvankelijk bezig met het schrijven van gedichten en theaterstukken. Vanaf 1989 publiceert ze ‘journaux de rêves’ (droomdagboeken), typografische gedichten en proza over surrealistische herinneringen. Haar kunst is opgebouwd “uit kleuren en over elkaar geplaatst geprint materiaal, een levendig gekrioel vermengd met spot en humor… een geheel met een eigen plastische stelligheid, ja zelfs een eigen discipline”.

Beeld: affiche Cécile Miguel – Onder de schijn