De wereld draait, wentelt en verandert. Mensen streven naar een maakbare wereld en grijpen in bij natuurlijke prosessen. Daarmee veroorzaken zij zowel vooruitgang als verlies. De werken van Marijke Pieters (1967) zijn een reactie op die beweging. Pieters verlangt naar een wereld die even stilstaat. In haar recente werk wordt deze denkbeeldige pauze realiteit. De droomachtige werken zijn ontdaan van mensen; hier zijn enkel land, water en lucht.