Lambertus van de Kooij is geboren en getogen in Soest. Na de oorlog startte hij als gediplomeerd schilder een eigen schildersbedrijf en bood zich aan als huis-, reclame- en decorschilder.

Een ambachtsman pur sang.

In de avonduren echter was hij veelal in zijn atelier te vinden. Hij legde daar de basis voor, wat hij later zou noemen, “materieschilderijen”. Een door hem bedachte kunstvorm waarbij hij in zijn schilderijen objecten verwerkte en de olieverf vermengde met zilverzand om het effect te versterken. Zo creëerde hij driedimensionale kunstwerken. Toen hij op latere leeftijd stopte met zijn schildersbedrijf kreeg hij meer tijd om zich hieraan te wijden als startsein voor een leven met een meer artistieke invulling. Zijn werk raakte in een stroomversnelling.

Ook maakte hij vele reizen en gaf zijn ogen de kost. Hij observeerde de omgeving en de mensen heel goed wat hem op nieuwe ideeën bracht. Zoals hij het zelf verwoordde:

“Voor ik een streek op het doek zet denk ik veel en lang na. Dat vergt veel kijken, veel lezen en veel reizen. “

Zijn beschouwingen en ideeën vertaalde hij naar metaforen die hij visualiseerde in zijn schilderijen.

Zijn schilderijen geven daardoor een voor veel mensen herkenbare visie op mens, maatschappij en samenleving. Nergens bizar of spottend. Eerder mild met oog voor detail. Het was zijn manier om over zijn omgeving en mensen te filosoferen. Hiermee bracht hij een al lang gekoesterde wens in praktijk.

Dit bleef niet onopgemerkt en zodoende kreeg hij een wekelijkse column in de Soester Courant onder de titel “Goed gezien in woord en beeld” wat later uitmondde in de serie “Pluk de dag”. Hierin stelde hij telkens een schilderij centraal en voorzag deze van een bijpassend gedicht als poëtisch getinte toelichting.

Ook raakte hij gaandeweg gefascineerd door Ikonen en bestudeerde de achtergronden en betekenis van deze kunstvorm. Ook de unieke schildertechnieken, het werken met bladgoud en gebruikte materialen boeide hem en hij legde zich dan ook toe op het schilderen van ikonen. Het was belangrijk voor hem “echte” ikonen te schilderen in zijn meest pure vorm op basis van authentieke voorgeschreven schildertechnieken, beeltenissen en materialen. Zelfs de originele houtsoorten, veelal mahonie, waarop de ikonen worden geschilderd werden zorgvuldig geselecteerd en geprepareerd. Later begon hij in opdracht van de Heilige familie, de r.k. kerk in Soest-Zuid, aan het schilderen van de Kruisweg van Christus. Veertien grote allegorieën. Zijn “piece de resistance”.

Zo groeide Lambertus van de Kooij uit tot een bekende Soester kunstschilder.

Lambertus van de Kooij overleed in 2005 en veel schilderijen van zijn hand zijn geschonken aan Museum oud Soest. Hoe bijzonder is het dat 19 jaar na zijn overlijden er toch weer een expositie wordt georganiseerd waarin onder andere zijn schilderijen en ikonen centraal staan. Hij schilderde vooral voor zichzelf en genoot van het creëren. Echter wanneer een ander er door werd geboeid, misschien zelfs wel eens ontroerd, dan vond hij dat toch mooi meegenomen.

Hij heeft vele malen in Soest geëxposeerd maar misschien is deze expositie wel de meest bijzondere. Een eresaluut aan zijn gehele oeuvre.

Beeld: Lambertus van de Kooij