De sloot. We rijden er langs, fietsen er overheen. De één gooit er een hengeltje in uit, de ander wacht op ijs om erover te kunnen schaatsen. Sloten zijn overal. Ze zijn net zo’n slootgewoon onderdeel van onze omgeving als de straatstenen, perkjes en grasveldjes. Niet iets waar je dagelijks bij stilstaat. Vroeger was dat anders, zeker in het waterrijke Langedijk. Jarenlang leefden we volop met, op en bij de sloot. De tuinders gebruikten de watergangen om bij hun eilandakkers te komen en de geoogste groenten naar de veiling te brengen. We poepten en plasten erboven, maar deden ook de was in de sloot.

Door de welvaart is onze relatie met de sloot verwaterd. Er kwam riolering, het vervoer verplaatste zich naar de weg. Voor de sloot was geen hoofdrol meer weggelegd. Nu zijn we op een nieuw punt beland. Het wordt tijd dat we goed gaan zorgen voor de sloot. Dat we deze vergeten vriend met al het mooie leven daarin weer in onze armen sluiten.

Museum BroekerVeiling geeft de bezoeker een frisse blik op wat de ogenschijnlijk doodnormale sloot te bieden heeft. We laten ons verrassen en zien hoe we de sloot kunnen helpen. Want zodra we beseffen dat we samen in hetzelfde schuitje zitten, gaan we de goede kant op. Leve de sloot!