Het werk van Lionel Estève, gekenmerkt door een minutieuze en subtiele werkwijze en een kleurrijke, lichte vorm, valt evenzeer op door zijn vermogen om intuïtief in te spelen op de beperkingen van tentoonstellingsruimtes op het vlak van morfologie, belichting en stemming. Op basis van het contrast tussen de twee grote zalen van het MACS die zijn interventie een specifiek architecturale omkadering geven, bouwt de kunstenaar een parcours op rond meerdere tegenstellingen: droog en vochtig, warm en koud, helder en donker. Als het natuurlijke landschap onmiddellijk wordt opgeroepen door de afwisseling van dagen, seizoenen of weersomstandigheden, dan geldt dat evenzeer voor de mentale en gevoelsmatige dimensie via de alchemistische en formele taal van materialen. Tijdens bucolische wandeltochten of stadswandelingen sprokkelde de kunstenaar stenen, planten, plastic, tule en heel wat voorwerpen die de kunstenaar allemaal bewerkt in zijn atelier of op de plaats van de tentoonstelling. Zijn zorgzame manier van werken illustreert het genot van handenarbeid en de zachtheid van bepaalde sculpturale handelingen, zoals borduren rond keien of het vergulden van gedroogde plantenbladeren. De duizenden fijne, licht iriserende kabels in druppel- of traanvorm die overal verspreid zijn op de muren, creëren voor de bezoeker een immersieve ervaring die Lionel Estève specifiek voor het MACS heeft ontworpen. In deze installatie versmelten emotie met perceptie, het introspectieve met het  monumentale, en de lofzang op de schoonheid met poëtische schelmenstreken.

Lionel Estève is geboren in 1967 in Lyon (Frankrijk). Hij leeft en werkt in Brussel.

Beeld: Lionel Estève, La plume, plume, moteur fil, plomb, dimensions variables 2015