Wanneer een mens in slaap valt, of stervende is, ziet kunstenaar Mire Lee een sculptuur ontstaan. “Mensen worden als vlees in die staat. Dat vind ik vertederend, potentieel verdrietig, maar ook intrigerend omdat alleen de fysieke aanwezigheid blijft.”

Haar installaties zijn nooit stil of onbeweeglijk, met geluid en beweging roept Mire Lee (1988) de suggestie op van levend materiaal. In de Projectenzaal van Kunstmuseum Den Haag verbeeldt de in Seoul en Amsterdam werkende kunstenaar de toestand van een mens waar het leven geleidelijk uitglijdt. Al stopt de beweging niet; In As we lay dying roept Lee een situatie op die ze uitrekt tot in het oneindige.

In haar sculpturen en installaties onderzoekt Lee hoe ze met haar materiaal toestanden kan verbeelden die aan het menselijke raken. Klei, latex, siliconen, vloeistoffen en buizen zijn hierbij haar basismaterialen. Aangestuurd door haar handen, mechanica en pompsystemen creëert ze vormen en bewegingen die associaties oproepen met bijvoorbeeld een trance-toestand, de staat van schijndood en vaak ook erotische en sadomasochistische taferelen.

Klei heeft volgens Lee de bijzondere eigenschap dat het aanvoelt als een levend wezen dat moet worden verzorgd, en precies de juiste hoeveelheid vocht of droogte nodig heeft om in een bepaalde vorm te komen. Het materiaal heeft constant aandacht nodig en is erg kwetsbaar, waarmee Lee op metaforische wijze de verbinding legt met menselijke relaties. Uitputting is het centrale thema dat Lee wil verbeelden in de installatie die ze voor de Projectenzaal van het Kunstmuseum ontwierp; ingegeven door de vorm van de ruimte die haar doet denken aan een doodskist.

Mire Lee behaalde haar bachelor in 2012 aan de Hoge School voor Beeldende Kunsten in Seoul en was in 2018/2019 verbonden aan het residentieprogramma van de Rijksakademie in Amsterdam. Mire Lee exposeert wereldwijd, haar werk is momenteel te zien op o.a. de Biënnale in Venetië, in Basel en Frankfurt.

Stokroos Keramiekstipendium

Mire Lee is de tweede winnaar van het Stokroos Keramiekstipendium. Het jaarlijkse keramiekstipendium ondersteunt jonge en mid-career kunstenaars en ontwerpers in het maken van nieuw werk. Voor Mire Lee maakte het stipendium onder meer een werkperiode mogelijk in het Europees Keramisch Werkcentrum (EKWC/Sunday Morning). Waar ze tot voor kort alleen met slib werkte, is keramiek sindsdien een belangrijk materiaal in haar installaties geworden.

Beeld: Mire Lee, Endless House: Holes and Drips (detail), 2022, keramiek, steigerbuizen, glazuren, peristaltische pomp, motor en andere materialen.

Dit werk is momenteel te zien op de Biënnale van Venetië.