Het werk van Miriam Cahn (1949, Bazel, Zwitserland) heeft zijn wortels in feminisme en activisme. Haar artistieke doorbrak was in de jaren 1980 van de vorig eeuw, met tekenen als performance. Haar oeuvre omvat inmiddels tekeningen, teksten, schilderijen, sculpturen, found footage, fotografie en film.

Cahn reageert invoelend op oorlog, vernietiging van de leefgebieden van mensen en ontheemding van hele bevolkingsgroepen. Zij beeldt lichamen af die zich in extreme situaties bevinden; verscheurd door geweld, in ballingschap en pijn – maar ook hoopvol en open voor plezier. Haar veelbesproken werk is wereldwijd tentoongesteld en maakte grote indruk tijdens documenta 14 (2017), de 59ste Biënnale van Venetië (2022) en in haar recente tentoonstelling in Palais de Tokyo, Parijs (2023). Het Stedelijk verwierf onlangs twee schilderijen van Miriam Cahn en presenteert nu de eerste grote tentoonstelling van de kunstenaar in Nederland.

Beeld: Miriam Cahn, ‘Dentata’, 2020, collectie Stedelijk Museum Amsterdam. Verworven met steun van Freddy Insinger en de begunstigers van het Stedelijk Museum Fonds