Museum Arnhem heeft vier talentvolle kunstenaars gevraagd om te reageren op het werk van Klaas Gubbels. Koos Buster, Oussama Diab, Merel Jansen en Nora Taher laten dit elk op hun eigen manier zien. Naar eigen hand is tegelijk te zien met Klaas Gubbels – Lang leve de kunst.

De Arnhemse Merel Jansen (1990) maakt voor de tentoonstelling een dubbelportret van Klaas Gubbels en zijn vrouw Heleen Gubbels Blanken. Dit werk is een liefdevol eerbetoon aan beide personen. De een kan niet zonder de ander, kunst mengt zich in hun beiden levens.

Nora Fawzia Taher (1998) haalt haar inspiratie uit Gubbels’ kracht om nieuwe betekenissen te geven aan eenvoudige voorwerpen. Zo neemt Taher in haar werk Unseated borders de mogelijkheden van een stoel weg. Zo kun je nieuwe vormen over je identiteit en jouw idee van thuis ontdekken.

Oussama Diab (1977) presenteert werk wat nooit eerder tentoongesteld is, waaronder Horen zien zwijgen (2022). Een schilderij van indrukwekkend formaat, dat verwijst naar het bekende spreekwoord. In zijn werk speelt het soefisme een belangrijke rol, waarbij de kracht van eenvoudige symbolen de moeilijkheid overstijgt. Diab ziet hierin een overeenkomst met het werk van Gubbels.

Koos Buster (1991) maakt zijn eigen boekenplank, geïnspireerd door De leesplank (1964) van Gubbels. Busters werk, soms ironisch zoals dat van Gubbels, omvat ook een salontafel, die lijkt op een tafel na een feestje bij iemand thuis. In zijn eigen, kenmerkende stijl verwijst Buster op verschillende manieren naar Gubbels.

Beeld: Museum Arnhem