‘Alles verandert, niets gaat verloren’. Musea geven als geen andere organisatie invulling aan deze bekende uitspraak van Ovidius. Wat is waard om bewaard te worden? Wat kan de test van de tijd (nog steeds) doorstaan? Musea maken dergelijke keuzes doorlopend en bepalen daarmee ook wat u als bezoeker nu, maar vooral ook straks gaat zien. Dat vraagt om een zorgvuldig proces met heldere criteria en een goede weging van argumenten. Wat wordt bewaard, beslis je niet alleen.

Eind van dit jaar neemt directeur Tiana Wilhelm na bijna 15 jaar afscheid van de Musea Zutphen. In die periode zijn de collecties van zowel het Stedelijk Museum Zutphen als van Museum Henriette Polak verrijkt met vele aanwinsten, elk met hun eigen verhaal. Wat ze gemeen hebben is dat zij de profielen van beide musea versterken. ‘Niets gaat verloren’ toont de persoonlijke keuze van de directeur uit de honderden aanwinsten van de Musea Zutphen van de afgelopen jaren variërend van indringende portretten van Arie Schippers en Sierk Schröder tot uitzonderlijke archeologische vondsten, van zonnige landschappen van Wim Oepts tot sierlijk Zutphens zilver. Wilhelm: “ik hoop dat deze afscheidstentoonstelling voor velen een verrassende kennismaking, of juist een dierbaar weerzien zal zijn.”

Beeld: Collectie Museum Henriette Polak, Wim Oepts, Het Zuiden, 1958