Waarom huilen we? Waarom voelen we vaak schaamte bij ons verdriet? En waarom proberen we zo vaak onze tranen voor elkaar te verstoppen? In het project Ogentroost zoekt fotograaf Hannelotte van Elst de onzichtbare kant van verdriet op. Ogentroost vertelt het verhaal achter de verstopte of ongehuilde tranen. Hannelotte van Elst is mensen gaan portretteren op de plek waar ze voor het laatst alleen hebben gehuild of op de plek waar ze voor het laatst verdriet hadden, maar niet konden huilen. Bij ieder portret beschrijft Hannelotte de aanleiding van het verdriet zoals de geportretteerde dat zelf heeft verteld. Op deze manier erkent ze het verdriet dat ergens ongezien of zelfs niet geuit is alsnog in haar bestaan. Want datgene wat je zo ontzettend alleen kan laten voelen is zo herkenbaar zodra het zichtbaar is. Deze portretten en de bijkomende verhalen zijn gebundeld in een publicatie en als foto’s te zien tijdens de expositie Ogentroost in Tetem van 20 februari t/m 6 maart 2022. Beeld: Hannelotte van Elst, persbericht Tetem