Het kleurrijke werk (olieverf en aquarel) van Piet de Hoon (1896-1980) is de nieuwe expositie van het Hendrick Hamel Museum. De Hoon, geboren in Ameide, hij legde tal van karakteristieke plekjes vast in de Alblasserwaard, Vijfheerenlanden en zijn woonplaats Gorinchem. Tot op hoge leeftijd bleef hij actief en trok er per fiets op uit, vergezeld van zijn ezel en teken- en schildergerei. Hij was het hele jaar door herkenbaar aan zijn breedgerande zwarte hoed.

Als kind met een zwakke gezondheid belandde Piet op 12 -jarige leeftijd in een kindersanatorium. Daar werd zijn tekentalent ontdekt door schilder Gerrit Haverkamp, die besloot de jongen gratis les te geven. Zo ontwikkelde Piet zijn vaardigheden als kunstenaar, maar zou zijn brood gaan verdienen in het onderwijs, onder meer in Utrecht, Leerdam en Rijswijk(ZH). Echter, in 1949 werd hij om gezondheidsredenen (tuberculose) voor dit beroep afgekeurd. Na een kort verblijf in Hattem vestigt hij zich in 1953 in Gorinchem.

Dankzij een gezonde levenswijze, en een flinke dosis levensgeluk, ging het met de gezondheid van Piet de Hoon bergopwaarts en hij kon zich volledig wijden aan zijn kunst. In de overtuiging dat zonlicht schadelijk was, droeg hij de rest van zijn leven, dag in dag uit, een hoed met extra brede rand. Hij was een markante verschijning en een man van ouderwetse hoffelijkheid.