Op 1 juli 2023 opent Marres de tentoonstelling Plantiarchy, waarin het huis wordt omgetoverd tot een wereld waarin planten het voor het zeggen hebben. In de tentoonstelling wordt de wereld letterlijk op zijn kop gezet, door middel van een enorm bos dat ondersteboven door alle ruimtes van Marres groeit. De twee verdiepingen van het huis worden ingezet om het dubbelleven dat planten leiden (boven- en onderaards) te tonen. De tentoonstelling is ontwikkeld door het nieuw opgerichte kunstenaarscollectief Sunflower Soup, dat zich keert tegen de gedachte dat mensen als onafhankelijk functionerende wezens de natuur overheersen. Het collectief verbindt activisme met lichtvoetigheid door met fantasierijke omkeringen te werken. Wat zou er gebeuren als planten de baas zouden zijn? Hoe zou de wereld er dan uitzien? Welke nieuwe vormen van samenwerking en bewustzijn zouden er optreden? Op een verbeeldingsrijke manier wordt ervaarbaar gemaakt dat planten minstens even actieve en bepalende aardbewoners zijn als mensen.

De tentoonstelling communiceert op een heel concrete en tastbare, sensuele manier: de bezoekers betreden een wereld waar ze omringd worden door planten die de dienst uitmaken en de ruimte bepalen. Werelden die normaal niet zichtbaar zijn, zoals het geheime ondergrondse leven van planten, zijn nu niet alleen zichtbaar, maar ook toegankelijk en ervaarbaar. Plantiarchy combineert utopisch activisme met een sprookjesachtige werkelijkheid. De bezoekers worden uitgenodigd om zichzelf als onderdeel in plaats van apart van hun natuurlijke omgeving te zien.

Sunflower Soup
Het project Plantiarchy is het eerste project van het kunstenaarscollectief Sunflower Soup dat werd opgericht in 2021. Het collectief is ontstaan vanuit een gedeelde activistische belangstelling en de behoefte om te onderzoeken wat de kunstpraktijk kan betekenen buiten de kaders van het individu. Sunflower Soup gelooft in gedeeld auteurschap en wil onderzoeken in hoeverre radicale samenwerking toepasbaar is in de beeldende kunst. Het collectief laat zich hierbij leiden door een aantal vragen: Kan een gezamenlijke manier van werken een bijdrage leveren aan een minder afstandelijke ervaring van kunst? Hoe verhouden mensen zich tot elkaar en tot de niet-menselijke wereld? Hoe kunnen we het belang van activisme in overeenstemming brengen met een poëtische beeldtaal die ook ruimte biedt aan humor en ambiguïteit?

Beeld: Plantiarchy, Sunflower Soup