Een tentoonstelling gecureerd door Zeynep Kubat. Met werken van: Alberta Whittle, Antonia Phoebe Brown, Cihad Caner, Inês Neto dos Santos, Marleen Rothaus, Naomi Rincón Gallardo, Tom Hallet en Yeşim Akdeniz.

Onstuimig, extreem, chaotisch, tegendraads, tegenstrijdig, revolutionair, strijdlustig, fanatiek, agitator, avant-garde. Wat betekent het om radicaal te zijn? De term wordt vaak geassocieerd met religieus, ideologisch, of politiek extremisme, wat een negatieve perceptie van geweld en vernietiging met zich meebrengt. Maar radicaal zijn kan ook positief en zelfs noodzakelijk zijn. Radicale individuen en bewegingen hebben de geschiedenis, samenleving, politiek, cultuur, mode, kunst, en meer mee vormgegeven. Ze voeden vooruitgang door heersende normen uit te dagen en op te komen tegen onrecht om verandering teweeg te brengen. Radicaal zijn draait om het creëren van transformatie.

Het woord ‘radicaal’ is zelf een etymologische shapeshifter. In de eerste helft van de 20e eeuw kreeg het een negatieve bijklank door onconventioneel of grensoverschrijdend te zijn in Amerikaans Engels slang. De oorsprong van de term ‘radicaal’ kan worden teruggevoerd naar de Latijnse woorden ‘radix’ (wortel) en ‘radicalis’, wat ‘voortkomend uit’ of ‘verbonden met wortels’ betekent. Voor de culturele verschuiving betekende radicaal dus eerder dat je verbonden blijft met je roots, en geworteld bent in empathie, solidariteit, en verzet. Voor veel individuen en gemeenschappen is voortdurend transformeren noodzakelijk om radicaal te zijn in deze originele betekenis.

De kunstenaars in deze tentoonstelling leggen diverse manieren bloot waarop radicale transformaties zowel onszelf als onze omgeving kunnen vormgeven. Ze inspireren ons om positief onstuimig te zijn en gedaanteverwisselaars te worden.