In de installatie The Kiss of Life verbeelden filmmakers Arnoud Holleman en Batya Wolff hoe binnen Batya’s familie fotografie en film verbonden zijn met het verwerken van de Sjoa (Holocaust). Vader Max Wolff (96) werkte zijn leven lang aan een immens beeldarchief, waarin bijna honderd jaar Joods familieleven is samengebracht. Het overgrote deel is van na de oorlog, slechts een klein deel van ervoor – met daartussen de kaalslag van de Sjoa. Met welke motieven werd er voor de oorlog gefotografeerd en gefilmd? En met welke erna? Opeenvolgende generaties Wolff, vastgelegd op opeenvolgende generaties beelddragers. Max Wolff maakte de meeste beelden, maar het archief kent ook andere makers. Elly Wolff, de oudere zus van Max, die werd omgebracht in Auschwitz. Harry van Esso, aangetrouwde familie, die omkwam in Bergen Belsen. Schoonvader Michel Kunstenaar, die net als Max Wolff het nieuwe leven na de oorlog wilde vastleggen. In het Kunstkabinet wordt het archief gepresenteerd in combinatie met vier korte films en een screensaver. Beeld: Joods Museum