De ‘ruimtelijke schilderijen’ van Esther Tielemans (Helmond, 1976) balanceren op de scheidslijn tussen een schilderij aan de wand en een object in de ruimte. Met het landschap als vertrekpunt en als motief onderzoekt ze in installaties in hoeverre abstracte begrippen als vorm, kleur en verhouding de ervaring van ruimte bepalen en beïnvloeden. Voor Vestibulum 5 zoekt Tielemans naar manieren om het landschap dat het museum omringt naar binnen te halen. De positie van de schilderij-objecten in de ruimte, de vertaling van licht in verf, de kadrering van het motief en de mate van reflectie van het verfoppervlak spelen daarbij een rol.

Beeld: Esther Tielemans