In het najaar toont Japanmuseum SieboldHuis ‘Wabi sabi. Japanse esthetiek in fotografie en keramiek’. Voor het eerst in Europa wordt er een tentoonstelling gewijd aan dit esthetische concept met fotografie en keramiek. Ruim honderd werken van zeventien nationale en internationale kunstenaars maken het complexe concept inzichtelijk, waarbij de schoonheid van imperfectie en vergankelijkheid centraal staat. De Japanse woorden wabi en sabi zijn moeilijk te vertalen. Oorspronkelijk stond wabi voor de eenzaamheid van het leven in de natuur, buiten de maatschappij. Sabi betekende rustig, soepel of verdord. Rond de 14e eeuw werd de betekenis positiever. Wabi betekent nu: rustieke eenvoud, versheid en rust. Het kan gebruikt worden voor natuurlijke maar ook voor door mensen gemaakte objecten en staat voor ingetogen schoonheid. Het verwijst soms ook naar foutjes, onvolmaaktheden en eigenaardigheden die kunnen ontstaan bij het maken van objecten en die het voorwerp uniek maken. Sabi is de schoonheid of sereniteit die ontstaat door ouderdom. De leeftijd van het object en de vergankelijkheid ervan uiten zich in patina, slijtage of sporen van reparatie. Het esthetische concept van wabi sabi wordt over het algemeen omschreven als de schoonheid van onvolmaaktheid, vergankelijkheid en onvolledigheid. Een onconventionele schoonheid van bescheidenheid en nederigheid. In een tijd waarin alles mooier, sneller en beter moet, biedt deze tentoonstelling rust en reflectie. ‘Wabi sabi. Japanse esthetiek in fotografie en keramiek’ is een uitnodiging om de schoonheid van de vergankelijkheid te ontdekken en te ervaren. Beeld: Horie Mika, Yikitsuri I