De Vlaardingse kunstenares Mirjam Boomert werkt vanuit haar Verbeeldingsatelier in de Waterleidingstraat (tegenover het Stadsstrand), waarbij verschillende interesses zorgen voor een uiteenlopend materiaalgebruik: textiel, op allerlei manieren, fotografie, hergebruik, poëzie en bij voorkeur een combinatie van dit alles. Dit kan resulteren in bijvoorbeeld een serie fotoportretten, een in eigen beheer uitgebrachte poëziebundel of theatrale performances.

Deze zomer exposeert ze haar project ‘Waterlanders’ in de Terrazzohal van het museum; een project waarbij de geschiedenis van de stad, een persoonlijk verhaal, troost en verbinding centraal staan.

Een persoonlijk verhaal

Inspiratie voor deze expositie haalde zij uit het afscheid nemen van haar vader. Hij overleed 2 jaar geleden aan de gevolgen van het coronavirus en uitvaarten mochten toen niet door groepen worden bezocht, ze was daar alleen met haar man. Op haar eigen manier heeft ze, met draad en haaknaald, afscheid genomen: de gekregen bloemen en een gedicht heeft ze ter plekke verbonden met de kist; het was een moeilijk maar ook prachtig moment van dicht bij elkaar zijn.

Gelijk wist ze dat ze verder wilde met het gegeven dat mensen die iemand hebben verloren aan corona op zo’n nare manier afscheid moeten nemen. Van daaruit is ze begonnen met een nieuw werk: een textiele installatie waarbij haar vader en de visserijgeschiedenis van Vlaardingen een rol spelen (hij zat op de haringvaart, zijn monsterboekje heeft ze nog). Visserij-gerelateerde items, langs het water gevonden voorwerpen en bloemen met elkaar verbinden tot één grote textiele installatie.

Beeld: Knipsel, Mirjam Boomert