Tentoonstellingen aanmelden

Van maskers van afgedankt plastic tot hippe schildertaal
Kees Keijer

Kunsthistoricus en -criticus

  • 3 maanden geleden
  • Recensie
  • Beeldende kunst

De tweeëntwintigste editie van Art Rotterdam vindt als vanouds plaats in de indrukwekkende Van Nellefabriek in Rotterdam. Nieuw dit jaar: de hedendaagse kunstbeurs is eenmalig verplaatst van de winter naar de zomer en is nu een van de eerste evenementen, die zonder test en mondmasker toegankelijk zijn. Kees Keijer zet negen hoogtepunten in de museumtijdschriftetalage.

1. Erik Mattijssen

Erik Mattijssen, winnaar van de NN Art Award


“Een oude witte man wint een prijs.” Mattijssen kan er de humor wel van inzien. En hij moest tijdens de uitreiking van de NN Art Award, voor uitzonderlijk hedendaags kunsttalent te zien op de beurs, ook even opmerken dat hij twijfels had bij zo’n prijs. “Kunst kent namelijk geen winnaars of verliezers.” Mattijssen laat twee werken zien die hij maakte in Berlijn, de stad waar hij vorig jaar werkte. Het geld van de prijs – 10.000 euro – heeft Mattijssen eigenlijk al uitgegeven aan een boek van zijn werk dat onlangs verscheen. “Dat kan ik nu dus afbetalen.”
NN Art Award, stand 27

2. Ruben Raven

Ruben Raven bij zijn eerste olieverfschilderij


Ruben Raven, in 2019 afgestudeerd aan de Gerrit Rietveld Academie, heeft voor het eerst een olieverfschilderij gemaakt. “Ging best goed, maar penselen schoonmaken met terpentine valt nog niet mee. Alsof je met vergif werkt.” Raven schilderde een beeld na uit een video die hij ook op de beurs laat zien. De camera is door zijn vader gekocht toen Ruben werd geboren. De oude videobeelden hebben een andere beeldkwaliteit dan moderne smartphones, zag Raven al snel. Hij ontdekte onder andere rode omtreklijnen die onbedoeld in beeld kwamen. Die vinden we ook in het schilderij terug.
Josilda da Conceição gallery, stand 34

3. Textielzusjes

Werk van Joana en Leonie Schneider


Toen Joana Schneider aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag studeerde, struinde ze vaak in de haven van Scheveningen. Ambachtslieden leerden haar knooptechnieken om netten te maken en ze ging werk maken met visnetten en ander afgedankt plastic. Daar maakt ze grote maskers mee, die vorig jaar ook op de beurs te zien waren. Dit jaar exposeert Schneider met haar zus Leonie, die groepsportretten schildert op textiel. Grote inspiratie is de familie, en dan vooral de kunstminnende grootmoeder van de zusjes. Al komt oma zelf maar zelden op de doeken voor.
Rademakers Gallery, stand 75

4. Iriée Zamblé

Iriée Zamblé bij haar muurschildering


‘Voyage’ staat op een muurschildering van de jonge Amsterdams-Rotterdamse kunstenaar Iriée Zamblé. Het is geïnspireerd op het boek Afropean, waarin auteur Johny Pitts onderzoek deed naar mensen met Afrikaanse roots in Europa. “Ik wilde iets groots en ruimtelijks in de stand, iets wat in lijn staat met wie ik ben, uitbundig, met meubels en een aparte vloer.” Ze maakte portretten van mensen die ze om zich heen ziet in de stad. Ze wordt getroffen door de blik van iemand die vanachter een haarlok opkijkt of een groep jongeren die bij een huis staan.
Van Zijll Langhout, stand 23

5. Vera Gulikers

‘Model’ van Vera Gulikers


‘Prospects’ heet het deel van de beurs met kunstenaars die van het Mondriaan Fonds een Werkbijdrage Jong Talent hebben gekregen. Er zijn veel experimentele bijdragen te zien van kunstenaars die noodgedwongen aan hun atelier gekluisterd zaten. Vera Gulikers maakte eerder een serie Poetsdoeken, schilderijen in pastelachtige tinten, bij wijze van knipoog naar typisch ‘vrouwelijke handelingen’ zoals schoonmaken. In dit beeld poseert een model in een klassieke houding, maar haar benen krullen als zelfstandige vormen alle kanten op. De kleuren doen opnieuw denken aan vaatdoekjes.
Prospects, Distributie centrum, 23

6. Bijzondere stenen

Revolutionaire stenen van Vincent Voillat


Vincent Voillat is ervan overtuigd dat stenen een eigen taal hebben. Hij is er zelfs zo van overtuigd dat hij gelooft dat stenen met elkaar kunnen communiceren. En dat je face to face met stenen kunt praten. Klinkt zweverig, maar soms is zijn werk juist heel politiek. Steen van alabaster werd door machthebbers in Egypte gebruikt om muren mee te bouwen. Voillat presenteert ook een serie stenen die hij heeft verzameld op plekken waar grote revoluties hebben plaatsgevonden. Ze zijn nu prachtig gepolijst waardoor het juwelen van een rebellenbeweging zijn geworden.
Galerie Eric Mouchet, Parijs, stand 58

7. Koos Buster

Koos Buster bij zijn ladder en schoonmaakspullen van keramiek


Koos Buster maakt alledaagse voorwerpen in keramiek. Een paar jaar geleden maakte hij de serie ‘Sierborden van bijna alles wat ik niet leuk vind’. Borden met een delftsblauwe voorstelling, voorzien van een gouden rand. Voor Art Rotterdam maakte hij een serie met boten, met onder andere een megajacht, een olietanker, een rondvaartboot en een slavenboot. En de snelboot naar Terschelling “omdat ik liever met de langzame boot ga.” Daarnaast maakte Buster een installatie met een ladder en schoonmaakspullen die suggereren dat de stand nog opgebouwd moet worden.
Cokkie Snoei, stand 42

8. Shertise Solano

Fotocollages van Shertise Solano


De Caribisch-Rotterdamse Shertise Solano werd geboren in 1982, maar toch mag ze meedoen in de New Art Section, met werk van jonge kunstgaleries en dito kunstenaars. Solano komt uit de theaterwereld en is nog niet zo lang actief als beeldend kunstenaar, vandaar. Solano gebruikt haar eigen gezicht als motief voor haar fotocollages in zwart en wit. Soms geïsoleerd, dan weer lijkt haar hoofd zich eindeloos te klonen in nieuwe kopjes die overal op het papier verschijnen.
Joey Ramone, stand N03

9. Mulders beveelt aan

Marc Mulders tussen schilderijen van Lotte Wieringa


Marc Mulders zag het werk van Lotte Wieringa vorig jaar als lid van de jury van de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst. Hij stond versteld van haar talent, omdat ze als jonge schilder niet veel wist van de jaren zestig, van schilders als Helen Frankenthaler en Willem de Kooning. “Dat had ze helemaal niet in de gaten, maar vanuit haar eigen pad komt ze toch op dit soort neo-impressionisme. Met een hele eigen taal, er zit ook een schriftuur in. Dat een jonge schilder toch weer een hele hippe 2021-taal kan ontwikkelen, daar word ik heel blij van.”
Kersgallery, stand 01

Kunstbeurs Art Rotterdam, t/m 4 juli in de Van Nellefabriek, Van Nelleweg 1, Rotterdam, entree € 22,50, alleen online en met tijdslot, artrotterdam.com
Tegelijkertijd vinden in Rotterdam tal van andere evenementen plaats, zoals de designbeurs Object Rotterdam, objectrotterdam.com, de tentoonstelling Fake me Hard bij AVL Mundo, fakemehard.nl, en de Huidenclub, een nieuw centrum voor hedendaagse kunst dat tijdelijk zijn deuren opent, Huidenclub.

Hoofdbeeld: Lin Gerritse, ‘Circulatie, een gedicht van steen en glas’, transportbanden met puinafval van het verbouwde Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen, voor de ingang van Art Rotterdam, uit de vlootschouw van talent door het Mondriaan Fonds
Alle foto’s: Kees Keijer


Reageer op Van maskers van afgedankt plastic tot hippe schildertaal

Dit veld is verplicht Vul een geldig emailadres in
Dit veld is verplicht

Uw reactie wordt gepubliceerd onder dit artikel en kan gebruikt worden in het tijdschrift.

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

Er is één reactie op Van maskers van afgedankt plastic tot hippe schildertaal