Getroffen door de eenvoud van het concept van muze’um L / De Lichtmeridiaan en door de sobere architectuur van het gebouw ontstond bij Filip Ledure de associatie met een tempel. Een tempel van licht, gegooid op de lichtmeridiaan, verankerd in het landschap.

Van daaruit groeide bij hem een eerder sacraal idee : Wie kan deze plaats bewonen?