Leven is ‘in de tijd zijn’, de vraag is alleen hoe?

Volgens de moderne westerse opvatting staat tijd in dienst van vooruitgang, versnelling, controle en technologische beheersing. Tijd als een klok. Tijd als een pijl die in een rechte lijn op zijn doel afgaat. Tijd die is verbonden met optimalisatie en manipulatie, tijd die gewonnen moet worden en kostbaar is. Dit is echter maar één, en een nogal dominante, opvatting van tijd, temidden van vele manieren om tijd anders te bewonen en ervaren.

In Metabolising Time brengen vier curatoren, ieder werkend vanuit een andere invalshoek, het werk van dertien internationale kunstenaars samen die andere vormen van tijd beleven voelbaar maken: cyclische tijd, geologische tijd, vervliegende tijd, verstilde tijd, voorouderlijke tijd, meer-dan-menselijke tijd.

Voor hen is tijd metaboliseren niet louter een kwestie van tijd anders weergeven, maar van tijd verwerken – innerlijk, stoffelijk en collectief. Metabolisme – of het nu in het lichaam van een prehistorische mammoet, van een mens of in bacteriële cellen plaatsvindt – is altijd een vorm van transformatie door incorporatie: wat wordt opgenomen, wordt afgebroken, opnieuw samengesteld en in gewijzigde vorm weer vrijgegeven.

Dit betekent dat tijd niet buiten ons staat, maar door lichamen, ecologieën en materie zelf stroomt.

Metabolising Time creëert ruimte voor dergelijke processen en maakt ze zichtbaar, hoorbaar, voelbaar. Wat zich hier ontvouwt zijn geen vaste verhalen of eenduidige trajecten, maar voortdurende onderhandelingen met de tijd zelf – haar sedimenten, haar breuken, haar ritmes en haar mogelijk nieuwe verschijningsvormen.