Ruim 200 werken brengen het leven en werk van fotograaf en verzetsstrijder Violette Cornelius (1919-1998) samen. Een groot deel van haar werk bleef decennialang verborgen en kwam pas aan het licht na de ontdekking van reiskoffers vol negatieven, dia’s, afdrukken en documenten.

Cornelius behoorde tot de eerste generatie vrouwen die van fotografie hun beroep maakten. Ze studeerde aan de Nieuwe Kunstschool in Amsterdam, waar ze via docenten als Paul Citroen en Paul Guermonprez in aanraking kwam met de ideeën van het Bauhaus.

Fotograaf en verzetsstrijder

Tijdens de Tweede Wereldoorlog speelde Cornelius een actieve rol in het kunstenaarsverzet. Ze werkte mee aan de Persoonsbewijzencentrale, waar onder meer vervalste persoonsbewijzen werden gemaakt. Haar foto’s van het verzetswerk vormen een bijzonder visueel document en werden erkend als belangrijk erfgoed op de Memory of the World-lijst van UNESCO Nederland.

Na de oorlog werkte Cornelius onder meer aan architectuurfotografie, reportages en fotoboeken. Vanaf de jaren zestig reisde ze naar onder meer Mali, Irak, India, Jemen en Peru. Daar fotografeerde ze de maatschappelijke gevolgen van snelle verstedelijking. Door langere tijd tussen de mensen te wonen en te werken, ontwikkelde ze een intieme en persoonlijke beeldtaal.

Beeld: Violette Cornelius