Rob Ruimers is een kunstenaar die met veel materialen en technieken uit de voeten kan, maar zijn specialiteit is zonder twijfel de keramiek. Hij bouwt vreemde, soms komisch uitziende beelden die aan de oppervlakte doen denken aan de huid van een mens of dier, soms ook steen of karton. Wie door zijn tentoonstelling loopt zal er bekende beelden vinden, van de sfinxen in Egypte, de wolkenkrabber Burj Khalifa in Dubai en het bekende TV-gebouw van Rem Koolhaas in Beijing. Ze worden afgewisseld met speelwerktuigen zoals een wip en een familieschommel. Wat kan het verband zijn tussen al die uiteenlopende zaken?

Rob Ruimers brengt veel van zijn recente beelden in verband met de spelende mens. Dat heeft een functie. Zijn kunst laveert tussen lichtvoetigheid en engagement. Het spel is, naast schoonheid, een effectieve manier om mensen te verleiden, hun aandacht vast te houden. Kijk naar de plaats die sport inneemt in de samenleving, maar ook naar de gokindustrie. Spelen is tijdverdrijf, afleiding, ontspanning. Wie het spel wil doorgronden ontdekt dat daarin het echte leven wordt weerspiegeld, de inzet, de creativiteit, het toeval, de wil om te winnen. Speelgoed bootst de volwassen werkelijkheid na, wees niet verbaasd dat daarin ook alle lelijke kanten van het leven aan het licht komen.

Rob Ruimers noemt zijn tentoonstelling Alsof er niets is gebeurd en zet daarmee direct de zaken op scherp. Hij ontleent de titel aan een lied van Maarten van Roozendaal dat actueler lijkt dan ooit.

Proberen alles van je af te zetten wat je is overkomen, wat je raakt of wat je niet aankunt, is dikwijls een overlevingsstrategie. Daar kun je ook begrip voor tonen. Rob Ruimers wil niet enkel de moralist uithangen die anderen aan de schandpaal nagelt. Hij weet wat het is om te leven alsof er niets is gebeurd en probeert het zichtbaar te maken of zelfs uit te vergroten tot het bijna een karikatuur wordt.

Alsof er niets is gebeurd is raadselachtig en speels, bewonderend waar het gaat over de prestaties van de mens, diens humor en vermogen tot compassie, maar kritisch over zijn zelfoverschatting, eerzucht en controledwang. Zie het als een reis langs menselijke gedragingen gezien door de ogen van een kunstenaar die beladen symbolen en banale werkelijkheid laat samensmelten.

Beeld: Alsof er niets is gebeurd, Rob Ruimers