Kunstenaar Henk Helmantel heeft een bijzondere liefde voor het klooster in Ter Apel. Dat begon al op de lagere school door de verhalen van zijn onderwijzer. Later kwam hij er zelf naartoe. ‘Wat een plek. De geur: oud hout, kalk en steen. De weinige dingen die er staan zijn van schitterende kwaliteit. Nooit heb ik mooiere kerkbanken gezien. Dan ging ik buiten tegen een oude eik zitten, en maar tekenen.’ In dit Kruisherenklooster voelt hij de kracht van de eenvoud: er is geen afleiding of opsmuk. Toch zou hij geen kloosterling kunnen zijn, dat is te afgesloten van de wereld.

Henk Helmantel reist naar vele kloosters en kerken in Europa, en kiest dan vaak de stille, meditatieve ruimtes om te schilderen. De door hem geschilderde kerk- en kloosterinterieurs zijn meestal ontdaan van tierlantijnen en lijken heel ‘protestant’. Toch kunnen katholieke elementen hem ook ontroeren. Vandaar dat hij, samen met zijn vrouw Babs, al jarenlang middeleeuwse en kerkelijke kunst verzamelt. Ook heiligenbeelden. Tien heiligenbeelden uit zijn verzameling zijn te zien in de expositie.

Naast klooster-en kerkinterieurs en heiligenbeelden zijn er in de tentoonstelling ook stillevens te zien, met voorwerpen uit Henk en Babs’ eigen verzameling. Het zijn objecten zoals de laatste bewoners van dit kloostergebouw, de voormalig prior Johannes Emmen en zijn vrouw en dochter, gebruikt zouden kunnen hebben in de zeventiende eeuw.