De Waddeneilanden konden slechts worden bereikt via verraderlijke en gevaarlijke vaarwegen. Dit vormde misschien wel de grootste belemmering voor het ontstaan van een goede veerdienstverbinding van en naar de eilanden.

In de negentiende eeuw was het bepaald niet vanzelfsprekend dat er een dagelijkse bootverbinding is. De eilanden Vlieland en Terschelling, die dan bij Noord-Holland horen, zijn dun bevolkt, er is nauwelijks toerisme en om de bootdienst een beetje rendabel te krijgen moeten personen en vracht van beide eilanden worden gecombineerd.

En dan nog…. Lange tijd durft niemand de financiële risico’s aan en subsidieaanvragen bij de verschillende overheden worden keer op keer afgewezen.
De tentoonstelling laat zien hoe de veerdienst in de loop der jaren meer gestalte kreeg en werd uitgebreid tot aan de huidige veerdienst van Rederij Doeksen.