‘Schildpadden kunnen meer over de weg vertellen dan hazen’ – Kahlil Gibran

Zo’n 260 miljoen jaar geleden, nog vóór het tijdperk van de dinosauriërs, kroop er in het huidige Zuid-Afrika een dier rond met opvallend brede ribben. Dit prehistorische dier geldt als de voorouder van wat we nu de schildpad noemen.

In uiteenlopende ontstaansmythes speelt het dubbelgepantserde dier de hoofdrol in ons bestaan: de schildpad draagt de aarde op haar oersterke rug of is zélf de aarde. Van de kosmische schildpad Kurma in het hindoeïsme tot de reuzenschildpad Ao in China, en Turtle Island in Noord-Amerika.

Ook onder kunstenaars is de schildpad een geliefd motief: zij laten het dier opduiken om vragen te stellen over de omgang met onszelf, de natuur en onze rol in het beschermen van gedeelde leefwerelden. In deze tentoonstelling verschijnt de schildpad als een spiegel: als kritische noot op vooruitgang, als drager van verhalen, als symbool van veerkracht, als beeld van verwantschap en als fundament voor nieuwe manieren van kijken en denken. In de huidige ‘hypernerveuze’ samenleving vol versnelling, dreiging en voortdurende alertheid, belichaamt de schildpad een radicaal andere houding en nodigt zij uit tot vertraging, aandacht en heroverweging. Wat kunnen wij van de schildpad leren?

Met werk van: Allora & Calzadilla, Studio Job, Zoë Hollande, patricia kaersenhout, Anouk Kruithof, Nazif Lopulissa, Robin Meyer, Jacco Olivier, Marjo Postma & Jennifer Tee.