Wat als je muziek ook kunt zien? In Seeing Sounds ontdek je het werk van vier kunstenaars van verschillende generaties voor wie muziek meer is dan een onderwerp: het is een manier om vrijheid te verbeelden.

Zo ontwikkelde Sedje Hémon (1923-2011), die na terugkeer uit concentratiekampen fysiek niet meer in staat was viool te spelen, een unieke methode om abstracte kunst ook als muziekstuk uit te voeren. Haar schilderij-composities zijn een onderbelicht hoofdstuk in de Nederlandse kunstgeschiedenis. Generatiegenoot Sam Middleton (1927-2015), opgegroeid in de New Yorkse wijk Harlem en later werkzaam in Nederland, vertaalde de ritmes en improvisaties van de jazz in collages en schilderijen. In zijn werk zijn de Afro-Amerikaanse cultuur en de strijd voor burgerrechten voelbaar. Decennia later put Dion Rosina (1991) op vergelijkbare wijze uit de samplecultuur van de hiphop: hij hergebruikt bestaande beelden om ruimte te maken voor lang genegeerde verhalen en gemeenschappen. En in de schilderijen van Raafat Ballan (1990) spelen muzikanten een cruciale rol. Voor hem is muziek een sociale praktijk – iets wat mensen samenbrengt en ruimte schept voor zingeving en verbondenheid.

Toch blijft er iets ongezien, tot je luistert. Neem plaats aan één van de vinylstations, blader, kies, luister en ontdek hoe muziek jouw blik op de kunstwerken verandert. Een uitnodiging om te kijken met ogen én oren!

Beeld: Raafat Ballan, Flute, 2020. Bruikleen Hanneke Engelenburg.