Met de tentoonstelling Seeing Sounds presenteert museum van Bommel van Dam het werk van vier kunstenaars van verschillende generaties voor wie muziek onlosmakelijk verbonden is met vrijheid – persoonlijk, politiek en artistiek. Sedje Hémon, Sam Middleton, Dion Rosina en Raafat Ballan laten zien dat muziek niet alleen een onderwerp kan zijn, maar ook een methode en vorm van verzet. In hun werk verweven zij muzikale elementen als compositie, improvisatie, sampling en samenspel om vrijheid, identiteit en verbinding te verbeelden.

Zo ontwikkelde Sedje Hémon (1923-2011), die na terugkeer uit concentratiekampen fysiek niet meer in staat was viool te spelen, een unieke methode om abstracte kunst ook als muziekstuk uit te voeren. Haar schilderij-composities zijn een onderbelicht hoofdstuk in de Nederlandse kunstgeschiedenis. Generatiegenoot Sam Middleton (1927-2015), opgegroeid in de New Yorkse wijk Harlem en later werkzaam in Nederland, vertaalde de ritmes en improvisaties van de jazz in collages en schilderijen. In zijn werk zijn de Afro-Amerikaanse cultuur en de strijd voor burgerrechten voelbaar. Decennia later put Dion Rosina (1991) op vergelijkbare wijze uit de samplecultuur van de hiphop: hij hergebruikt bestaande beelden om ruimte te maken voor lang genegeerde verhalen en gemeenschappen. In de schilderijen van Raafat Ballan (1990) spelen muzikanten een cruciale rol. Voor hem is muziek een sociale praktijk – iets wat mensen samenbrengt en ruimte schept voor zingeving en verbondenheid.

Beeld: Zonder titel, Sam Middleton