Textielkunstenaar Christine van Zeegen (1890-1973) en haar broer, kunstschilder Janus van Zeegen (1881-1961), vormden een bijzonder duo. De lijntekeningen die Janus maakte van motieven uit de planten- en dierenwereld, vertaalde Christine in eigenzinnige borduursels. In hun eerste overzichtstentoonstelling in het Drents Museum komt hun werk na jaren van vergetelheid weer samen.
Zowel Janus als Christine hadden naast hun samenwerking ook een eigen kunstenaarspraktijk. In de zaal hangen werken van hen samen en werken die ze afzonderlijk hebben gemaakt. De kunstenaars hebben allebei een originele manier van textuur aanbrengen in hun werk. Janus bewerkte karton en gebruikte verschillende materialen tijdens het schilderen. Christine wisselde tussen strak en los borduren in haar werk. Zo heeft Janus van Zeegen in het werk Eénkleppige pareloester schelp (1936) gewerkt met onder andere zand en glas en hangen de draden in het werk de Stille eeuwigheid (1915) van Christine van Zeegen luchtig over de sobere beeltenis van de crucifix.
Het Drents Museum is het gelukt om zowel de veelzijdigheid te tonen van de twee kunstenaars afzonderlijk als van hun samenwerking.