In het Kröller-Müller Museum schuilt een kleine tentoonstelling die niets minder dan de grootte van het heelal probeert te omvatten. Bij binnenkomst lijkt een werk op te stijgen van de grond: Zinc Cloud (1967/90) van Alan Saret (1944), een recente aanwinst van het museum. Het werk staat centraal in de tentoonstelling ‘Ruimtereis’, die de grens tussen de aarde en het heelal wil laten vervagen.

De getoonde werken raken aan thema’s als de kracht van de natuur en het verlangen van de mens om de kosmos te verkennen. Vooral de twee video-installaties geven deze ideeën vorm. In Rounding the Square (1989-92) door Hetty Huisman (1941-2017) wordt de zon zowel onderwerp én vernietigende kracht: gedurende maanden filmt Huisman zonsondergangen, waarbij het beeldmateriaal langzaam wordt aangetast door de langdurige blootstelling. In Myth: Shooting the Suns: Project for Extraterrestrials No 21 (1994) van Cai Guo-Qiang (1957) krijgt die kosmische ambitie een spectaculair, bijna wanhopig karakter. Met een vuurwerkinstallatie probeert de kunstenaar contact te maken met buitenaards leven, een oproep voor bewijs van leven buiten de aarde.

‘Ruimtereis’ is klein van omvang, maar weet een gevoel van verwondering op te roepen dat ver reikt. Juist daardoor nodigt de tentoonstelling uit om verder te kijken – niet alleen naar de sterren, maar ook naar de kunst en natuur die het museum omringen.