Als we in een wereld zonder grenzen zouden leven, hoe zou die er dan uitzien? Grenzen zijn denkbeeldige lijnen: subjectief, eindeloos en abstract. Maar zodra ze op een kaart worden ingeschreven, krijgen ze nieuwe sociale en politieke betekenissen. Dit geldt ook voor mentale en normatieve grenzen, die vaak onzichtbaar zijn, maar niet minder invloedrijk.

Deze maatschappelijke kaders en grenzen, gevormd door overtuigingen, verwachtingen en normen, bepalen hoe we onszelf en anderen zien en geven vorm aan het leven van velen. Ze creëren onzichtbare barrières tussen wat als acceptabel en afwijkend wordt beschouwd, en tussen wat als normaal en anders wordt ervaren.

I didn’t cross the border, the border crossed me is een groepstentoonstelling over vervreemding en grensdenken. Jonge en gevestigde makers laten zien hoe mentale en fysieke grenzen vervreemding, xenofobie en angst voor de ander voeden, maar ook hoe kunst ruimte opent voor nieuwe perspectieven. Met hun uiteenlopende werk bevragen de kunstenaars opgelegde scheidslijnen en ogenschijnlijke vanzelfsprekendheden, en verzetten zij zich tegen het geloof in het begrenzen van landen, domeinen, ideeën, fantasieën, cultuur, politiek en identiteit.