Het kleine zelfportret uit 1956 bij de ingang laat zien wie Suzanne Perlman (1922-2020) als kunstenaar was. Met ruwe penseelstreken geeft ze haar gelaat en kleding vorm, geheel in haar kenmerkende expressieve schilderstijl. Tijdens haar leven bleef ze grotendeels onderbelicht, maar nu is haar solotentoonstelling ‘Suzanne Perlman’ te bezoeken in Singer Laren. De Hongaars-Nederlandse kunstenaar portretteerde zichzelf zelden en richtte haar aandacht liever op haar omgeving. In de eerste zaal hangen verschillende portretten van vrienden, buren en kennissen naast elkaar. Perlman geeft het dagelijks leven op Curaçao weer, waar ze meer dan vijftig jaar woonde. Een van deze portretten, Daily problems (1950), laat met grauwe bruin- en geeltinten het zware leven van een Curaçaose man zien, die zorgelijk voor zich uitkijkt.

Deze intieme portretten worden in de tentoonstelling afgewisseld met meer abstracte en expressieve schilderijen. Het grote werk Nude (1968) toont een liggende vrouw, omgeven door een zee van felrood. Haar lichaam krijgt vorm door slechts enkele golvende kleurvlakken. Ook het abstracte schilderij Untitled (1954), waarin felle kleurstroken elkaar afwisselen, laat je raden wat er precies wordt afgebeeld.

Perlman wordt ook wel de kunstenaar van de drie continenten genoemd: Zuid-Amerika (Curaçao), Noord-Amerika (New York) en Europa (Nederland en Londen). De tentoonstelling biedt een inkijkje in het begin van haar carrière, maar laat haar latere Europese werk buiten beschouwing. Dat gemis doet verlangen naar een vervolg waarin ook deze Europese periode een plaats aan de wand krijgt.