Op een kleine, houten tafel, omringd door kunstwerken, ligt een stapel tarotkaarten. In de tentoonstelling ‘Shertise Solano – Move you fool’ gaan nieuwe werken van Solano (1982) in dialoog met werken uit de collectie van het museum. Op een tv-scherm speelt haar video Mantra (2019), waarin felrood gestifte lippen een bezwerende melodie zingen. Verderop staat het bronzen beeld Stilte (1980) van Maja van Hall-Blom (1937), een lichaam dat in een doek gewikkeld lijkt.

Samen met de curator onderging Solano meerdere tarotsessies. De getrokken kaarten bepaalden welke werken uit de vaste collectie een plek kregen in de tentoonstelling en vormden een vertrekpunt voor haar nieuwe werk. In plaats van zaalteksten hangen in elke ruimte afbeeldingen van tarotkaarten op ware grootte.Daaronder staan persoonlijke vragen als: ‘Welke woorden hebben jouw hart pijn gedaan?’ en ‘Aan welke schijnbare veiligheid houd je krampachtig vast?’ Bij Mantra en Stilte hangt de Toren, een symbool voor plotselinge verandering of bevrijding. De combinatie suggereert een moment van breuk: iets is ingestort, iets nieuws dient zich aan.

Zo ontstaat een parcours waarin uiteenlopende disciplines en periodes met elkaar worden verbonden volgens de logica van de tarot. De tarot fungeert niet als decoratief element, maar als ordenend principe. De bezoeker wordt niet alleen toeschouwer, maar deelnemer: wie de vragen serieus neemt, betrekt zijn eigen ervaringen in de lezing van de werken.